In onze rubriek ‘nefrologen met een hobby’ spreken we met internist-nefrologen die naast hun werk een bijzondere passie hebben. Want hoewel de nefrologie veel toewijding vraagt, blijken onze collega’s daarbuiten vaak ook verrassende talenten en hobby’s te hebben.
In deze editie maken we kennis met Andrea Kramer (Martini Ziekenhuis) en Margriet Hazenberg (Dialyse Centrum Groningen). Naast hun werk voor patiënten met nierziekten delen zij nog een andere grote passie: muziek. Beiden spelen in Fanfareorkest CWO Groningen en bereiden zich momenteel voor op deelname aan het Wereld Muziek Concours (WMC) in Kerkrade, hét internationale podium voor de blaasmuziekwereld en niet voor niets ook wel de Olympische Spelen van de blaasmuziek genoemd.
Hoe combineren zij een drukke carrière in de nefrologie met intensieve repetities en concerten? Wat brengt muziek hen, en zijn er overeenkomsten tussen het samenspel in een orkest en het werk binnen een nefrologisch team? We gingen met Andrea en Margriet in gesprek over hun gedeelde passie voor muziek, de weg naar het WMC en de verrassende raakvlakken tussen musiceren en nefrologie.
Jullie zijn allebei internist-nefroloog én spelen samen in dezelfde fanfare die binnenkort deelneemt aan het Wereld Muziek Concours. Hoe bijzonder is het om naast jullie werk in de nefrologie ook deze muzikale passie te delen?
Dat is zeker bijzonder, er zijn niet veel mensen die spelen in de fanfare en niet veel nefrologen. Dus bijzonder om zo allebei terecht te komen in hetzelfde orkest, fanfare orkest CWO in Groningen. En bij de repetitie wel eens handig om even intercollegiaal overleg te hebben in de pauze 😉.
Hoe zijn jullie ooit bij de fanfare terechtgekomen?
Andrea: Ik wilde graag saxofoon leren spelen op de basisschool en woonde in een klein dorpje in Friesland. Je kon een saxofoon lenen via de plaatselijke fanfare, kreeg les van de dirigent (gelukkig later ook van iemand die specifiek saxofoonles gaf) en vervolgens kon je instromen in eerst het jeugdorkest en later het grote orkest.
Margriet: mijn ouders speelden allebei in de plaatselijke fanfare in het dorp waar ik ben opgegroeid, ze hebben elkaar zelfs door de muziek leren kennen! Na blokfluitles in groep 4/5, mocht ik vanaf groep 6 bugel gaan spelen en al vrij snel meedoen met het ‘grote orkest’. Dit altijd blijven doen en ondanks omzwervingen voor studie, coschappen en AIOS tijd overal een orkest gezocht en zo op veel verschillende plekken gespeeld.
Wat maakt het spelen in een fanfareorkest zo leuk?
De fanfare heeft zijn eigen karakter met naast koperblazers en slagwerk als toevoeging de saxofoon, er zijn geen strijkers of andere houtblazers.
Het orkest haalt de warme klank vanuit de bugels, saxen en het laag koper (bariton/euphonium en bassen) met daarnaast het scherp koper met hoorns, trompetten en trombones. Veel mensen kennen de fanfare helaas alleen van de marsen op straat maar wij zijn een concertfanfare en hebben vaak een heel divers repertoire.
We zijn een orkest met leden vanuit diverse hoeken van het land doordat mensen vaak vanwege studie naar Groningen komen, maar toch hun hobby willen blijven beoefenen. Ons orkest heeft nog altijd een beetje het predikaat studentikoos orkest voor de orkesten uit de omgeving omdat we ook geen jeugdopleiding hebben. Inmiddels is de gemiddelde leeftijd iets opgelopen en zijn er niet zoveel studenten meer.
Het Wereld Muziek Concours (WMC) wordt wel de Olympische Spelen van de blaasmuziek genoemd. Wat betekent deelname voor jullie?
Het is een 4-jaarlijks evenement, waarbij echt meer wordt verwacht van het orkest dan op een regulier concert of concours. Er wordt echt een schepje bovenop gedaan om op topniveau te presteren. Ook is er een veel groter deelnemersveld dan we normaal gesproken hebben. We spelen in de 1e divisie met 16 andere orkesten. Orkesten op het WMC komen vanuit alle continenten, maar de fanfarewedstrijden in de vorm zoals wij spelen is wel een typisch BENELUX onderonsje. Voor de brassband met name Europese deelnemers maar voor harmonie en showbands echt van de hele wereld. Overigens leuk detail is dat de fanfare inmiddels tot UNESCO cultureel werelderfgoed is benoemd.
Hoe ziet de voorbereiding op zo’n evenement eruit?
De voorbereiding met repetities is in januari begonnen, tussendoor nog wel andere optredens gehad maar vanaf eind maart repeteren we alleen op de muziekstukken die we 18 juli gaan uitvoeren. Gelukkig grotendeels op onze reguliere maandag-repetitie avond. In aanloop naar het WMC moet er thuis wel meer geoefend worden dan gebruikelijk. Ook hadden we recent een repetitie weekend, hebben we al 2 try-out concerten gehad en hebben we in de laatste week nog 2 extra repetities. Is wel lastig plannen met ook dienstverplichtingen. Zo hebben we allebei het laatste weekend voor het WMC nog dienst omdat we daarvoor 3 weekenden achter elkaar niet beschikbaar waren.
Hebben jullie een droomoptreden of muzikale ambitie die nog op jullie verlanglijst staat?
Andrea: Na bijna 30 jaar bij dit orkest heb ik al heel veel mooie optredens op onder andere het WMC gehad (winst van de 3e divisie op het WMC van 1999, inmiddels spelen we in de 1e divisie), maar ook hele unieke projecten zoals het begeleiden van een spinning marathon in het Concertgebouw (super om daar een keer te mogen optreden), en optredens op bijzondere locaties zoals het BIM huis, de Burcht van Leiden maar ook in de Beurs van Berlage. Ik heb ook goede herinneringen aan het kinderconcert in de Oosterpoort waarbij we Peter en de Wolf met Hakim Traida (bekend van Sesamstraat) uitvoerden.
Margriet: ik heb de afgelopen 30 jaar bij heel veel verschillende orkesten in Noord-Nederland gespeeld en veel bijzondere concerten gehad. Voor mij is het WMC echt een hoogtepunt hierin, het wordt mijn 2e deelname aan het WMC. Mijn muzikale ambitie is vooral dat het me nog lang lukt om op dit niveau te blijven spelen in combinatie met de drukke baan die we hebben. Het spelen in een orkest is echt een fijne afleiding van de dagelijkse drukte!
Muziek en nefrologie
Zien jullie overeenkomsten tussen musiceren in een orkest en werken als internist-nefroloog?
Zeker, meerdere aspecten: soms is het gewoon netjes je partij spelen maar soms kun je ook solistischer en creatiever te werk gaan. Het musiceren vergt concentratie, voorbereiding en je werkt samen in een team, dat geldt voor ons werk als internist-nefroloog ook.
Zijn er vaardigheden die jullie als muzikant hebben ontwikkeld en die van pas komen in jullie werk als nefroloog of andersom?
Doorzettingsvermogen en gestructureerd blijven oefenen, maar ook het luisteren en geduld hebben (want ja je moet wel eens op elkaar wachten tijdens een repetitie).
Tot slot
Wat is leuker: een geslaagd concert of een perfect verlopen dienst?
Een geslaagd concert, dat is toch een stuk rustiger dan een perfecte dienst!
Als de nefrologie een instrument zou zijn, welk instrument zou dat dan zijn en waarom?
De Nefrologie komt eigenlijk heel mooi samen in de sopraan saxofoon en 1e bugel, zoals wij beiden spelen.
Ze kleuren mooi in het geheel en zorgen voor een samenspel in het gehele team. Daarnaast kunnen ze ook solistisch goed naar voren treden. Ook komt er een stukje techniek naar voren, wat staat voor de technische aspecten in de dialyse.
—
